علی نفس مامان و بابا

علی، پسر نازم الان که دارم واست می نویسم دقیقا 13 ماه و نیمت هست...کلی شیطون شدی....خیلی کارها میکنی..یک لحظه دوست نداری تنها بمونی....وقتی میرم دستشویی اینقدر پشت در گریه میکنی....یک روز که رفته بودم w.c دیدم صدایی ازت نمیاد سریع اومدم ببینم چه خبره...دیدم بله شما شیشه عسل رو برداشتی و داری میریزی و همچین با دقت ریختن عسل رو نگاه میکنی که انگار در حال کشف مسئله ای هستی ....اون موقع واقعا از دستت عصبانی بودمممممممممممممممممم... (اینقدر همه جا کثیف شده بود که نتونستم از این خرابکاری شما عکس بگیرم) وقتی آهنگی می شنوی سریع حالت رقص به خودت می گیری...مدل رقصیدنت هم اینجوری که دستهاتو باز و بسته می کنی و تکون میدی و همون طور که ایستادی زا...

پسر عزیزم...نازگلم تو این دو هفته اخیر سه تا تولد دیدی اولیش تولد ریحانه جون (دختر دایی بابا مهدی) بود که تولد 10 سالگیش رو جشن گرفته بود...خیلی خیلی زحمت کشیده بودند...خیلی خیلی بهمون خوش گذشت...آخه مجلس فقط خانوما بودند....تو هم همش داشتی می رقصیدی...اینم چند تا عکس تاریخ تولد 28 اردیبهشت 91   این هم از کیک تولد ریحانه جون   تولد بعدی تولد بابا مهدی بود که خونه خودمون گرفتیم...مهمونامون بابا حسین و مامان پروین به همراه خاله سیما بودند...تولد ساده اما خوبی بود...اما شما موقع بریدن کیک خواب بودی نازنینم   تاریخ تولد ظهر 5 خرداد 91   علی خوشگله د...

پسرم، امشب یعنی اولین شب جمعه ماه رجب به نام لیله الرغائب یا شب آرزوهاست....خدا در این شب فرشته هاشو به زمین می فرسته تا دعا و  آرزوهای خوب بندگان رو مستجاب کنه.. ....   منم کلی برات آرزو می کنم که امیدوارم به حق این شب عزیز مستجاب بشه انشاءالله آرزو میکنم که بتوانم در کمال آرامش و به بهترین نحو ممکن بزرگت کنم تا بنده خوب و صالحی باشی آرزو میکنم که من و پدرت بتوانیم تمام شرایط مورد نیازت رو هم از لحاظ معنوی و هم مادی برایت فراهم کنیم تا هیچ وقت احساس کمبودی نداشته باشی آرزو میکنم که قدرشناس باشی و قدر محبت بدونی و اگر کسی خواسته یا نا خواسته بهت بدی کرد چشمهایت رو ببندی و بگذری و ببخش...

بالاخره در روز اول خرداد 1391 منم عمه شدم..... پسر نازنینم دیروز من و تو به همراه مامان پروین واسه دیدن پسر کوشولوی داداشم راهی بیمارستان بقیه الله شدیم (آخه یکدونه داداش بیشتر ندارم که....) و یکدونه پسرش خیلی برامون عزیزهههههههه و علی جونی پسر دایی دار شد.... وقتی رفتیم بالای سر زن داداشم که نینی رو ببینیم یهو علی نزدیک بود قنداق فرنگی رو از روی نینی کوشولو بکشه که گرفتیمش ...حتما فکر میکرده که نینی کوشولو عروسکه (آخه خیلی کوشولوووووووووو بود)   علی در راه رفتن به بیمارستان (مترو شهید حقانی)   روز قبلش لب علی خورد به تخت و لبش پاره شد که کلی خون اومد...الهی زود خوب بشی مامان جون که طاقت ندارم اینجو...

پسرکم...خوشگل مامان این روزها خیلی خیلی شیطون شدی و کامل راه میری ...حتی موقعی که از خواب بیدار میشی بلند میشی می ایستی و شروع میکنی به راه رفتن و دنیال ما گشتن....یکی دیگه از کارهایی که میکنی نمیزاری من و بابات لحظه ای با کامپیوتر کار کنیم ...اگه ببینی ما پشت سیستم هستیم میای روی تخت و بعد میای روی میز کامپیوتر میشینی که ما قیافه ناز تو رو ببینیم...در ضمن مرتب با موس و کیبورد بازی می کنی (تخت به میز کامپیوتر چسبیده)...و مانیتور شده تکیه گاهی برای جنابعالییییی...البته بگم که مانیتور دیگه داغونهههه باور نمی کنید اینم سندش:   گاهی هم که بابا میخواد با خیال راحت با کامپیوتر کار کنه میره داخل اتاق و درب ...

      فونت زيبا ساز     عاااااشقتممممممممممم به خدااااااااااااااااااااااا ...

...

پسر قشنگم در کمال ناباوری من و پدرت یک سال از حضورت در کنارمان گذشت...حضوری گرم و دلنشین....چقدر بودنت به زندگیمان آرامش بخشید....یک سال با تمام دل خوشی ها و دلواپسی هاش گذشت....خدای عزیزم ممنون از اینکه لیاقت مادر شدن را به من دادی ..... لیاقت زیستن در کنار فرشته کوچک آسمانی .... خدای مهربون درست در زادروز تولد پسرم در ساعت 4:45 بعد از ظهر من او را در آغوش کشیده بودم و می بوسیدمش و از اینکه پسر کوچولوی من یک ساله شده بود اشک شوق می ریختم و هزاران بار شکرت کردم....چقدر لحظه قشنگی بود پارسال در چنین لحظاتی مملو از دلهره و استرس بودم ....نگرانیم این بود آیا نی نی کوچولوی من سالم هست یا نه ...اما دقایقی بعد از اینکه با چشمان خیس وارد...

پسر عزیزتر از جانم روز 4 اردیبهشت درست مصادف با روز تولدت واسه زدن واکسن یک سالگیت به مرکز بهداشت رفتیم بعد از مدتی انتظار بالاخره نوبت بهت رسید که واکسنت رو بزنی....من تو رو روی پام نشوندم و پاهای کوچولوتو گذاشتم بین پاهام و دستت رو  هم محکم گرفتم که واکسنت رو بزنی آخه این دفعه واکسن به دستت زدند.... خدا رو شکر که مثل واکسنهای قبلیت سخت نبود و اذیت نشدی و فقط موقع زدن واکسن کمی گریه کردی و بافاصله آروم شدی و خدا رو هزار مرتبه شکر که تب نکردی .... این یکی هم نیز به خیر گذشتتتت علی بعد از واکسن داره بازی میکنه   ...